BLOG: GOOOOAAAAALLL!!!

Je bent al een paar weken aan het knallen in de sportschool. Je zag het al helemaal voor je. “Vanaf nu gaat het roer om! Ik ga het helemaal anders doen!”, dacht je nog. Je ging er vol tegenaan. Met de nadruk op ging, want een beetje staan te zuchten en te puffen in zo’n zaal met allemaal andere zuchtende en puffende mensen, is misschien toch niet helemaal je ding. Maar je houdt vol! Je gaat! Je moet! Je wilt dit nu echt! Met lichte tegenzin weet je telkens weer net voldoende motivatie bij elkaar te sprokkelen om met een zucht je sportkleding in een tas te proppen. Je gaat. Deur uit. Op de fiets. Je bent er. Je stapt het naar zweet ruikende hok binnen en je wordt overvallen door een gevoel van onmacht. Gedachten als “Waar ben ik in hemelsnaam mee bezig?” en “Waar doe je het toch allemaal voor?”, passeren de revue.  Voor dat strakke lijf? Voor ene complimentje van je collega?

 

Uit eigen ervaring kan ik stellen dat de mate van motivatie wel degelijk kan fluctueren. Soms ga je als een speer, soms ben je al zolang niet meer in de sportschool geweest dat je Google Maps moet gebruiken om uit te zoeken waar dat ding ook al weer zit. Dit is mij overigens niet zelf gebeurt.

 

Maar wat motiveert? Waarom wil je het? Dat is voor iedereen anders natuurlijk. Persoonlijk haal ik er een soort van rust uit sporten. Stil zitten ben ik niet goed in. Maar elke keer het zelfde trucje te doen vind ik ook niks. Dat wordt eentonig. Dat wordt saai. Dus blijf ik dan telkens het zelfde doen? Nope! Ik wissel gewoon af. Dan ga ik naar de sportschool, dan een rondje hardlopen, vervolgens zwem ik weer.

 

Maar wat ook helpt, is het hebben van een doel. Iets om naar toe te werken. Iets om te behalen. Iets om trots op te zijn. Om trots op je zelf te zijn. En daarna? Dan kies je weer een nieuw doel. Maar wees wel realistisch. Als je nooit hebt hardgelopen dan is het lopen van een marathon niet direct haalbaar. Maar een doel hebben, kan motiverend werken. Probeer het maar. Misschien lukt het je wel.